எங்க வீட்ல புதுவரவு

Posted by SanjaiGandhi™

[இப்போ 3 பேர்]

கிராமங்களில் பெரும்பாலானோர் மாடு வளர்ப்பார்கள். அது கன்று குட்டி ஈன்றால் , வீட்டில் குழந்தை பிறந்தது போல் சந்தோஷப் படுவார்கள். ஆனால் அது பெண் கன்னு குட்டியா இருக்கனும். ஆண் பிறந்தால் அவ்வளவு தான். திட்டியே தீர்த்துவிடுவார்கள். கறவை மாடுதானே இன்னும் கன்னு குட்டி போட்டு பால் குடுத்து காசு பார்க்க முடியும். காளை மாடு அம்புட்டு வொர்த் இல்லை. பதினெட்டு பட்டிக்கு ஒரு காளைமாடு தான் இருக்கும். அவரோட வாரிசுகள் தான் சுத்து பட்டு கிராமங்களிலும் இருப்பார்கள்.

இப்போ எங்க மாடும் கன்னு குட்டி போட்டிருக்கு. இதுக்கு நான் ஊருக்கு வரலைனு வேற எங்கம்மா குறை பட்டுகிட்டாங்க. நாலு பீஸ் சீம்பாலுக்கு 239 கிமீ போய்ட்டு வரனுமாம். இந்த மாடு எங்க வீட்டுக்கு வந்து ரொம்ப வருஷம் ஆய்டிச்சி. அதனால ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி தான் இதை விலைபேசி இருக்காங்க. 22,000 ரூபாயாம். மாட்டை விற்கும் அளவுக்கா வீட்டில் பஞ்சம் என்று திட்டியதில் , இதுக்கு வயசாகிட்டதால ரெண்டு பல்லு ( இளசு )சினை மாடு வாங்கிக்கலாம்னு இதுக்கு விலை பேசியதாக சொன்னாங்க. ஆனால் பிறந்தது பெண் குட்டி என்பதால் குடுக்க முடியாதுன்னு சொல்லிட்டாங்களாம். விலை பேசியவன் பாவம். பேசிய அன்றே முன் பணம் எதுவும் கொடுத்திருந்தால் அன்றே கொடுத்திருப்பார்கள். அல்லது இன்னும் ரெண்டு நாள் கழிச்சி பிறந்திருந்தாலும், அதுக்குள்ள வாங்கிட்டு போய் இருப்பார். வடை போச்சி அவருக்கு..

மாட்டின் பிரசவ நேரமும் மனிதர்களைப் போலத்தான். அந்த நேரத்தில் அவைகள் துடிப்பதைப் பார்த்தால் அழுகையே வரும். ஆனால் அதெல்லாம் கொஞ்ச நேரம் தான். கன்று பிறந்ததும் பரவசத்துடன் தாய் அதை நுகர்ந்துக் கொண்டிருக்கும். கன்றுகுட்டி 5 நிமிடத்தில் நடக்க ஆரம்பித்துவிடும். 10 நிமிடத்தில் ஓட ஆரம்பித்துவிடும். அதை அடக்கி கயிறு போட்டு கட்டுவதற்குள் நம் கால்கள் கன்னாபின்னாவென்று மிதி பட்டிருக்கும். மனசாட்சியே இல்லாம கன்றுகுட்டி மிதிக்கும்.

கன்று பிறந்தவுடன் அதை பால்குடிக்க பழக்க வேண்டும். ரொம்ப சிரமம் எல்லாம் தேவை இருக்காது. கொஞ்ச நேரத்தில் சமத்தாய் குடிக்கக் கற்றுக் கொள்ளும். பின் மிச்சமாகும் பாலைக் கறந்து அந்த மாட்டிற்கே தந்துடுவோம். அடுத்த வேளை பாலைக் கறந்து சீம்பால் காய்ச்சுவோம். சீம்பால் செய்வது மிகப் பெரும் கலை. சரியான பதத்தில் செய்வது மிகச் சிலராலேயே முடியும். மாட்டுப் பாலில் செய்யும் சீம்பால் அவ்வளவு கெட்டியாக ஆகாது. எருமைப் பால் தான் மிக நன்றாக இருக்கும். சிலர் அதையும் கல் மாதிரி செய்துவிடுவார்கள். கடித்தால் நம் பல்லு போய்டும்.

சீம்பால் நமக்கு மட்டுமில்லை. சொந்த பந்தத்திற்கெல்லாம் அனுப்பிவைக்கப் படும். அதே போல் அக்கம் பக்கமோ சொந்தக் காரர்கள் வீட்டில் மாடு அல்லது எருமை கன்று போட்டாலும் நமக்கு சீம்பால் கொடுத்து அனுப்புவார்கள். பள்ளி நாட்களில் நண்பர்களுக்கெல்லாம் கொடுப்பதுண்டு. அதற்கு ஏக டிமாண்ட் இருக்கும். சீம்பால் வரவில்லை என்று பகையான உறவுகளும் உண்டு. அதுவும் கவுரவப் பிரச்சனைகளை உண்டாக்கும்.

எப்படியும் மாதம் ஒருமுறையாவது யார் வீட்டிலிருந்தாவது சீம்பால் வந்துவிடும். பிரசவ வலியில் துடிப்பதையும் அதன் தொடர்ச்சியாய் கன்று குட்டி வெளிவருவதையும் பல முறை நேரில் பார்த்தும் அதன் பாலை காய்ச்சி சீம்பால் என்று சாப்பிட்டது இப்போது குற்ற உணர்வையேத் தந்தாலும், நாம் சாப்பிடவில்லை என்றால் அந்தப் பாலை கீழே தான் கொட்டவேண்டும் என்பதால் மிக சத்தான இயற்கை உணவாக அதை எடுத்துக் கொள்வது பெரிய குற்றமில்லை என்று ஆறுதலும் சொல்லிக் கொள்ள வேண்டி இருக்கு.

டிஸ்கி : இப்போ எங்க வீட்ல ஏழு (4+3) பேராக்கும்.. :-)