விவசாய விளைபொருட்கள் விலை.. கொஞ்சம் அப்டி இப்டிதானுங்க..

விவசாய முறைகளைப் போலவே அதில் விளையும் பொருட்களின் விலையும் கூட பலவகையில் மாறுபடும். காவிரி டெல்டா பகுதியில் வாய்க்கால் பாசனத்தில் நெல் பயிரிடும் முறையும் கிணற்றுப் பாசனத்தில் நெல் பயிரிடும் முறையும் வேறு மாதிரி இருக்கும். கிணற்றுப் பாசனத்தில் தண்ணீர் பாயும் வேகம் குறைவாக இருக்கும் என்பதால் குறைவான இடைவெளிகளுடன் சற்று அடர்த்தியாக நடுவார்கள். வாய்க்கால் பாசனத்தில் நீர் வரத்து வேகம் அதிகம் இருக்கும் என்பதால் அதிக இடைவெளியுடம் நடுவார்கள். அதே போல் விளைவித்த பொருட்களை சந்தைப் படுத்துவதும் கூட எல்லாப் பகுதிகளிலும் ஒரே மாதிரி இருக்காது.


தக்காளியை நேரடியாக விற்கும் வாய்ப்புக் குறைவு. உழவர் சந்தைகளிலும் கூட ஓரளவு தான் விற்பனை செய்ய முடியும். எனவே ஆங்காங்கே இருக்கும் காய்கனி கமிஷன் மண்டிகளில் தான் விற்க வேண்டும். அவர்கள் விவசாயிகளுக்கும் வியாபாரிகளுக்கும் இடையில் ஒருங்கிணைப்பாளர்களாக செயல்படுவார்கள். விற்பனைத் தொகையில் கமிஷன் பெற்றுக் கொள்வார்கள். ஏலம் மூலம் விற்பனை நடைபெறும். விற்பனைக்குப் பின் வியாபாரிகளிடம் பணம் பெற்று தினமுமோ, வாரம் ஒருமுறையோ பணம் வழங்குவார்கள்.

எங்கள் ஊருக்கு அருகில் 2 நகரங்களில் இந்த வகை மண்டிகள் உண்டு. ஒன்று 3 கிமீ தொலைவிலும் இன்னொன்று 10கிமீ தொலைவிலும் இருக்கின்றன. இரண்டிலும் ஒரே மாதிரி விலை கிடைக்காது. 3 கிமீ தொலைவில் இருப்பது சிறிய நகரம் அல்லது சற்று பெரிய கிராமம். அங்கே மிகக் குறைவான அளவில் தான் வியாபாரிகள் வருவார்கள். அவர்களுக்கானத் தேவையும் குறைவாகவே இருக்கும். எனவே அதிக விலையில் ஏலம் கோர மாட்டார்கள். 10கிமீ தொலைவில் இருப்பது 3 கிமீ தொலைவில் இருப்பதை விட சற்று பெரிய நகரம். சேலம், திருப்பத்தூர் போன்ற நகரங்களில் இருந்து ஏராளமான வியாபாரிகள் வருவார்கள். மண்டி வைத்திருப்பவர்களும் வாங்கி தினமும் சென்னைக்கு அனுப்புவார்கள்.

எனவே தக்காளிக்கானத் தேவையும் அதிகமாக இருக்கும். போட்டிப் போட்டுக் கொண்டி ஏலம் கோருவார்கள். அதிலும் தரமான பழங்களாக இருந்தால் நல்ல விலை கிடைக்கும். அதிக விலை சொல்லும் வியாபாரிக்கு விற்பனை செய்துவிடுவார்கள். விற்பனைக்கு செல்லும் முன் கூடைகளில் பழங்களை அடுக்குவதில் சில அஜால் குஜால் வேலைகள் செய்வதன் மூலம் நல்ல விலைக்கு விற்க முடியும்.ஆகவே சுமார் 15 கிமீ தொலைவிற்குள்ளே வேறு வேறு விலைகள் கிடைக்கும்.. :)

அதே போல் பருத்தி விலையும் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் மாறுபடும். சில நூறுகள் வித்தியாசம் இருக்கும். பருத்தியைப் பொருத்தவரை பெரும்பாலும் கூட்டுறவு சங்கங்களின் மூலமே ஏலம் நடைபெறும். எந்த கூட்டுறவு சங்கத்திற்கு அதிக வியாபாரிகள் வருகிறார்களோ அங்கு நல்ல விலை கிடைக்கும். எங்கள் ஊருக்கு மிக அருகில் 2 சங்கம் இருந்தும் சேலம் மாவட்டம் சங்ககிரி அருகே உள்ள கொங்கனாபுரம் ஏல மையத்தில் தான் பருத்திலைக் கொண்டு செல்வோம். அங்கு தான் வியாபாரிகள் அதிகம் வருவார்கள். விலையும் சற்று கூடுதலாக இருக்கும். வியாபாரிகள் பருத்தியை வாங்கிச் சென்று மில்களுக்கு விற்றுவிடுவார்கள். சேலம் மண்டலத்தில் அவ்வளவாக பஞ்சாலைகள் இல்லாததாலோ என்னவோ வியாபாரிகள் மூலம் தான் விவசாயிகள் பருத்திலை விற்க முடிகிறது. பஞ்சாலை அதிகம் உள்ளப் பகுதிகளில் ஆலை நிர்வாகமே விவசாயிகளிடம் நேரடியாகக் கொள்முதல் செய்கிறதா எனத் தெரியவில்லை. அதே போல் மஞ்சளும்..

இப்போ கரும்புக்கு வாரேன்..கரும்பு பயிரிடுவதில் 2 வழிமுறைகள் பின்பற்றப் படுகின்றன. அதைப் பொருத்து தான் விலையும் கிடைக்கும்.

1. நம் எல்லையில் இருக்கும் கூட்டுறவு அல்லது தனியார் சர்க்கரை ஆலையுடன் ஒப்பந்தம் செய்துக் கொண்டு பயிரிடுவது. இதில், கரும்பு நடவு செய்தவுடன் குறிப்பிட்ட ஆதாரங்களுடன் அருகில் இருக்கும் ஆலையுடன் ஒப்பந்தம் செய்துக் கொள்ளவேண்டும். 5 ஏக்கரில் ஒருவர் கரும்பு பயிரிட்டால் முழுமையாகவோ அல்லது குறிப்பிட்ட அளவுக்கோ ஆலையுடம் ஒப்பந்தம் செய்துக் கொள்ளலாம்.தனியார் ஆலைகளுடன் ஒப்பந்தம் செய்துக் ஒள்வதன் முழுமையான பலன்கள் எனக்குத் தெரியாது. கூட்டுறவு ஆலைகளுடன் ஒப்பந்தம் செய்துக் கொண்டால், ஒப்பந்தம் செய்துக் கொண்ட பரப்பளவுக்கு தேவையான உரம், விவசாயக் கூட்டுறவு வங்கியில் கடனாகப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். உரத்திர்கான முதலீட்டுக்கு கவலைப் பட வேண்டி இருக்காது. கரும்பு விளைந்த உடன் வெட்ட வேண்டிய காலத்தில் அந்தப் பகுதியில் இருக்கும் ஃபீல்ட் ஆபிசரிடம் தெரிவித்துவிட வேண்டும். பதிவு மூப்பு அடிப்படையில் ஒப்பந்தம் செய்துக் கொண்ட பரப்பளவுக்கு மட்டும் “Cutting Order" கொடுப்பார். ஆலையில் செயல் திறனையும் அதிக விளைச்சலையும் பொருத்து பல சமயங்களில் நீண்ட நாட்களுக்கும் காத்திருக்க வேண்டி இருக்கும். ஒப்பந்தம் செய்த கரும்பை தனியாருக்கும் விற்க முடியாது. லாரி வாடகை, வெட்டுக் கூலி செலவெல்லாம் போக டன்னுக்கு 1100 முதல் 1250 வரை கிடைக்கும்.

தனியார் ஆலையுடன் ஒப்பந்தம் போட்டிருந்தாலும் இதே நடைமுறைகள் தான். தனியார் ஆலையுடன் ஒப்பந்தம் செய்துக்க் கொண்டவர்களுக்கு கூடுதல் விலை கிடைக்கும். சேலம் பகுதியில் தனியார் ஆலைகள் இல்லை. கூட்டுறவு ஆலைகள் மட்டுமே கதி. அவர்களிடம் அரசாங்கம் அறிவித்தபடி தான் விலை கிடைக்கும். வாகன வாடகை மற்றும் வெட்டுக் கூலி விவசாயிதான் கொடுக்க வேண்டும். மெலும் பிழிதிறன் எல்லாம் கணக்கிட்டு விவசாயியை பிழிந்துவிடுவார்கள். ஈரோடு போன்ற பகுதிகளில் தனியார் ஆலைகள் உண்டு. அவர்கள் சில நேரங்களில் வெட்டுக் கூலி மற்றும் வாகன வாடகையும் அளிப்பதுண்டு. சக்தி சுகர்ஸ் நிறுவனம் லாரி வாடகைக் கொடுத்துவிடுகிறார்களாம். வெட்டுக் கூலிக் கொடுபப்தில்லையாம். டன்னுக்கு 1750 வரை கொடுக்கிறார்கள் போலும். வெட்டுக் கூலி டன்னுக்கு 250 முதல் 350 ரூபாய் வரை வாங்குகிறார்கள். பொன்னி சுகர்ஸ் நிறுவனம் unseasonல் விவசாயி இடத்திற்கே வந்து லாரி வாடகை, வெட்டுக் கூலி எல்லாம் கொடுத்து டன்னுக்கு 1700 ரூபாய் வரை கொடுக்கிறார்களாம். ஈரோட்டுக்காரகள் கொஞ்சம் குடுத்து வச்ச விவசாயிகள். :)

2. எந்த ஆலையுடனும் ஒப்பந்தம் செய்யாமல் தனியாருக்கு விற்பது. ஒப்பந்தம் போடாத கரும்பை ஆலைகள் வாங்குவதில்லை. பல சமயங்களில் கூட்டுறவு ஆலைகளை விட தனியார் ஆலைகள் அதிக விலை கொடுப்பதால் சிலர் ஒப்பந்தம் போடாமல் இருப்பதுண்டு. அதிக விளைச்சல் இருக்கும் பருவத்தில் தனியார் ஆலைகளில் ஒப்பந்தம் போடாத கரும்புக்கு குறைந்த விலையே கிடைக்கும். அது போன்ற அசம்பாவிதங்களும் நடப்பதுண்டு. கூட்டுறவு ஆலையில் ஒப்பந்தம் செய்யாமல் 2 ஆண்டுகளுக்கு முன் காலம் கடந்து, டன் வெறும் 300 ரூபாய்க்கு தனியாருக்கு விற்க வேண்டி இருந்தது. :) . ஒப்பந்தம் செய்யாத கரும்பை தனியார் ஆலைகளுக்கு நேரடியாக விற்க முடியாது என்பதால் ஏஜெண்டுகள் மூலம் தான் விற்க முடியும். 1750 ரூபாயில் இவர்களுக்கான லாபம், வெட்டுக் கூலி, லாரி வாடகை எல்லாம் கணக்கிட்டு 1300 ரூபாய் வரை நமக்குக் கிடைக்கும். நேரடியாக விற்கும் போது 1550 ரூபாய் வரை கிடைக்கிறது. எப்படிப் பார்த்தாலும் கூட்டுறவு ஆலைகளைவிட அதிகம் தான்.

வெல்லத்துக்கு வாங்குபவர்கள் 1700 ரூபாய் வரைக் கொடுத்து வாங்கிக் கொள்வதாக நண்பர் ஈரோடு கதிர் சொல்கிறார். ஆனால் வெல்லம் தயாரிப்பவர்களின் தேவை மிகக் குறைவே. அவர்களால பரவலாக எல்லாருக்கும் பலன் கிடைக்க வாய்ப்பில்லை. வெல்லம் அதிகம் பய்ன்படுத்தப் பட்டது கிராமங்களில் தான். எங்கள் வீட்டில் எப்போதும் வெல்ல உருண்டை இருக்கும். இப்போதெல்லாம் கிராமத்தினர் பலகாரத்திலிருந்து Sweetக்கு மாறிவிட்டார்கள். வெல்லம் உபயோகிப்பதும் குறைந்துவிட்டது. டவுசர் போட்டுத் திரிந்த காலத்தில் எங்கள் வீட்டில் நூற்ற்க் கணக்கான வெல்ல உருண்டைகள் அடுக்கி வைத்திருந்ததும் தினம் அதை உடைத்துத் தின்றதும் ஊர் மக்கள் அடிக்கடி வந்து வாங்கிச் சென்றதும் நினைவில் இருக்கு. வெல்ல ஆலைகளில் பெரிய கொப்பரைகளில் கரும்புப் பாகுக் கொதித்துகொண்டிருக்கும் போது வரும் வாசனை வினோதமானது. மிகவும் பிடிக்கும்.

ரொம்ப பெரிய பதிவாக போய்ட்டிருக்கு. நிறுத்திட்டேன். :) இந்தப் பதிவை எழுத காரணமாக இருந்த நண்பர் ஈரோடு கதிருக்கு நன்றிகள். வழக்கம் போல் எழுத்துப் பிழைகளை பொறுத்தருள்க. :)